Απλές Λύσεις για τον ανάπηρο και για τον χρήστη της τεχνολογίας. Το site Αναβαθμίζεται!!!

Τι είναι η Τετραπληγία με στοιχεία Αθέτωσης και πως αντιμετωπίζεται;

Τι είναι η Τετραπληγία με στοιχεία Αθέτωσης και πως αντιμετωπίζεται;

Από προσωπική μου εμπειρία θα προσπαθήσω να εξηγήσω τι είναι η τετραπληγία με στοιχεία αθέτωσης πως αντιμετωπίζεται σε παιδί που γεννήθηκε ή αποκτήθηκε σε μεγαλύτερη ηλικία. 

Η τετραπληγία με στοιχεία αθέτωσης δεν είναι αρρώστια, αλλά είναι πάθηση η οποία δημιουργείται στη γέννα από λάθος του γιατρού, ή κατά τη διάρκειά ζωής του ανθρώπου από ένα ατύχημα.

Η τετραπληγία με στοιχεία αθέτωση προέρχονται από τις βλάβες του νωτιαίου μυελού. Που συνήθως η βλάβη εντοπίζεται ψηλά στη σπονδυλική στήλη στο ύψος του λαιμού. Συγκεκριμένα στην αθέτωση υπάρχει βλάβη στα βασικά γάγγλια του εγκεφάλου που ελέγχουν το συντονισμό, την ισορροπία και την ποιότητα της κίνησης. Αποτέλεσμα της αθέτωσης είναι μερικές φορές οι μη ελεγχόμενες κινήσεις: Απότομες κινήσεις των μελών του σώματος που κάνει το άτομο χωρίς να τις θέλει (ακούσιες κινήσεις) ανάλογα πως θα είναι ο μυϊκός του τόνος. Μερικές φορές το άτομο έχει πρόβλημα στην ομιλία όπως και στο περπάτημα.

Για να γίνει καλύτερη η ζωή του παιδιού και του οικογενειακού του περιβάλλον. Θα πρέπει να απευθύνονται σε ένα κέντρο αποκατάστασης. Όπου θα παρέχει ψυχολογική υποστήριξη τους γονείς. Για να αποδεχτούν το πρόβλημα. Συγχρόνως το άτομο μπαίνει σε ένα συνεχές πρόγραμμα αποκατάστασης που συνήθως περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία. Ας δούμε τώρα συνοπτικά τι είναι η καθεμία θεραπεία.

Η φυσικοθεραπεία είναι η προσπάθεια της φυσικοθεραπεύτριας ή του φυσικοθεραπευτή να βελτιώσει τα κινητικά πρότυπα, που δεν υπήρξαν ποτέ (στη συγκεκριμένη περίπτωση) στο παιδί. Αυτό γίνεται μέσα από διάφορες ασκήσεις που δίνει στο άτομο για να τις εκτελέσει. Και πάντα οι ασκήσεις γίνονται αργά και σταθερά, για καλύτερο συντονισμό των κινήσεων.

Στην εργοθεραπεία κυρίως δουλεύουν τα χέρια και όχι μόνο κατά επέκταση να είναι πιο πολύ ανεξάρτητο το παιδί στη καθημερινή του ζωή. Εδώ να σημειώσω από προσωπική εμπειρία τι κυρίως έμαθα από την εργοθεραπεύτρια μου: Να έχω πειθαρχία στον εαυτό μου λέγοντας: «Θέλω και θα γίνω καλά. Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω».

Στη λογοθεραπεία αν το άτομο δεν μπορεί να μιλήσει αλλά έχει λόγο. Τότε η λογοθεραπεύτρια ή ο λογοθεραπευτή προσπαθεί να δώσει διάφορα ερεθίσματα εσωτερικά ή και εξωτερικά στο στόμα του, για να τον βοηθήσει να μιλήσει η και στη συνέχεια να βελτιωθεί η ομιλία του. Στη συνέχεια μπορεί να υπάρξουν οι αναπνευστικές ασκήσεις, άρθρωση γραμμάτων και ανάγνωση για να βελτιωθεί η ομιλία του.

Με το πάροδο του χρόνου υπάρχει βελτίωση της υγείας του παιδιού μπορεί να είναι και μικρή αρκεί όμως να υπάρχει υπομονή και επιμονή από το οικογενειακό του περιβάλλον. Ιδιαίτερα από τη μάνα που παίρνει οδηγίες από το κέντρο. Για να τις κάνει στο σπίτι με το παιδί της θα πρέπει να του δώσει να καταλάβει ότι κάνει είναι για το καλό του. Γιατί όπως είναι φυσικό στα πρώτα του χρόνια, να μην καταλαβαίνει ότι πρέπει να κάνει γυμναστική, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία.

Με τα χρόνια το παιδί θα καταλάβει ότι κάνει βελτιώνεται η υγεία του με τη βοήθεια της μάνας του. Αργότερα όταν θα μεγαλώσει θα πάει σε λογοθεραπευτές και φυσικοθεραπευτές θα του δίνουν οδηγίες – ασκήσεις  και θα τις κάνει μόνος του. Θα βλέπει συνεχόμενη βελτίωση στην αποκατάσταση της υγείας και θα προσπαθεί περισσότερο.

Σημαντικό ρόλο παίζει το κολύμπι όπου το σώμα χαλαρώνει μέσα στο νερό. Όπως και επίσης η θεραπευτική ιππασία.

Στο αγώνα αυτό χρειάζεται θέληση και δύναμη ψυχής πρώτα από το ίδιο το άτομο και από το οικογενειακό του περιβάλλον.

Δημοσιεύτηκε το 2012 στα “Ευρυτανικά Νέα” στη στήλη “Καθαρές Κουβέντες” του Διονύση Ν. Φακίτσα